Klikając Kontynuuj za pomocą konta Google lub Facebook zgadzasz się z Kinguin's Regulaminem i Polityką Prywatności, a także z Regulaminem NFT i Polityką Prywatności NFT.
Pod koniec XIII wieku, kiedy seldżucki sułtanat rumu znajdował się w stanie ostatecznego upadku, Anatolia została podzielona na kilka małych, niezależnych księstw tureckich, zwanych beylikami. Jeden z tych beylików, graniczący z prawosławnym Cesarstwem Bizantyjskim, był prowadzony przez Osmana I. Maleńkie państwo Osmana stopniowo rozszerzało się w ciągu następnych dwustu lat, stając się jednym z wielkich światowych imperiów, znanym potomnym jako Imperium Osmańskie (Osmanli). po ich pierwszym przywódcy.
Początkowo Turcy walczyli z Bizantyjczykami o kontrolę nad lokalnymi miastami Anatolii, ale w 1354 r. zajęli swoje pierwsze europejskie terytorium, zdobywając Gallipoli. To doprowadziło ich do konfliktu z innymi chrześcijańskimi państwami bałkańskimi, w tym z Serbią, Bułgarią, Węgrami, Wołoszczyzną, Mołdawią i Albanią. Turcy generalnie zwyciężali w tych wojnach przez następne pięćdziesiąt lat, w wyniku czego stali się dominującą potęgą bałkańską. Ich postępy doprowadziły do bitwy pod Nicopolis w 1396 roku, gdzie zachodnia krucjata spotkała się z katastrofą. Na wschodzie większość Anatolii została podbita przez inne tureckie beyliki.
Ta passa sukcesów została na krótko przerwana w 1402 roku, kiedy zdobywca turko-mongolski Timur pokonał Turków w bitwie pod Ankarą. Po schwytaniu sułtana Bajazyda I i śmierci w niewoli w następnym roku imperium zostało wciągnięte w chaotyczną wojnę domową między synami Bajazyda, a porządek został przywrócony dopiero w 1413 r., Kiedy Mehmed I został sułtanem.
Podboje zostały wznowione, a kolejna krucjata została pokonana pod Warną w 1444 r. W końcu Turcy podbili wielkie miasto Konstantynopol w 1453 r., czyniąc je stolicą osmańską. Wielu genialnych bałkańskich przywódców powstało w XV wieku, by rzucić wyzwanie hegemonii osmańskiej; John Hunyadi i jego syn Matthias Corvinus z Węgier, albański bohater Skanderbeg, Stefan Wielki z Mołdawii i wojewoda wołoski Vlad Țepeș „Palownik”. Jednak pomimo wielu zwycięstw tych ludzi, pod koniec XV wieku Turcy byli dominującą potęgą we wschodniej części Morza Śródziemnego.
Timur urodził się w 1336 roku w szlacheckiej rodzinie w turecko-mongolskiej konfederacji Barlas w Transoksanie (dzisiejszy Uzbekistan). Dochodząc do kontroli nad Transoxianą do 1370 roku, stworzył Imperium Timuridów we współczesnej Azji Środkowej, Afganistanie i Iranie. Nigdy nie pokonany w bitwie, odniósł zwycięstwa nad Złotą Ordą, Sułtanatem Delhi, Osmanami i Mamelukami, stając się najpotężniejszym władcą świata islamu. Jego klęska Osmanów w Ankarze w 1402 r. Cofnęła ekspansję osmańską o kilka dziesięcioleci. Jego imperium rozpadło się wkrótce po jego śmierci w 1405 roku, ale jego prawnuk Babur stworzył imperium Mogołów w Indiach, które miało trwać do 1857 roku.
The Catalan Company została utworzona z almughavar i innych bezrobotnych weteranów wojny sycylijskich nieszporów na Sycylii. W 1302 roku Kompania została wynajęta przez cesarza bizantyjskiego Andronikosa II do walki z anatolijskimi beylikami tureckimi. W ciągu następnych dwóch lat Kompania odnosiła tak wielkie sukcesy w walce z Turkami i tak zachłannie traktowała bizantyjską ludność cywilną, że Bizantyjczycy zaniepokoili się i kazali zdradziecko zamordować przywódców Kompanii. Następnie Kompania walczyła z Bizantyjczykami i ich najemnymi sojusznikami Alanami w Tracji. W 1308 r. Kompania przeniosła się do Grecji, gdzie w 1310 r. weszła na służbę księcia Aten Gautiera V de Brienne i szybko pokonała jego wrogów. Nie zapłacił jednak uzgodnionej kwoty za ich usługi, co doprowadziło do jego klęski i śmierci w bitwie pod Halmyros w 1311 r. To pozostawiło Kompanii kontrolę nad Księstwem Aten, którym rządziła do 1388 r.
o Albański 1356-1430 ne
o Albański 1443-1478 ne
o Anatolijscy Turkowie 1260-1379 ne
o Turkoman anatolijski 1380-1500 ne
o Czarna owca turkmeńska 1350-1467 ne
o Bułgarski 1320-1395 AD
o Bizantyjska (centralna) 1262-1399 ne
o Bizantyjski (Epiros) 1262-1319 ne
o Bizantyjski (Epiros) 1320-1359 ne
o Bizantyjska (Morea) 1349-1460 ne
o Bizantyjska (Trebizonda) 1262-1359 AD
o Bizantyjska (Trebizonda) 1360-1399 ne
o Bizantyjska (Trebizonda) 1400-1461 AD
o Kompania katalońska 1302-1304 AD
o Kompania katalońska 1305-1319 ne
o Kompania katalońska 1320-1379 ne
o Kompania katalońska 1380-1388 ne
o Chanat Czagataj 1338-1500 ne
o Krucjata w Nikopolis 1396 AD
o Cypryjska 1291-1319 n.e
o Cypryjska 1320-1414 AD
o Cypryjska 1415-1474 AD
o Cypryjska 1475-1489 ne
o Gruziński 1300-1500 AD
o Indyjski (Hindus South) 1336-1500 AD
o Indyjski (muzułmanin) 1340-1469 ne
o Indyjski (muzułmanin) 1470-1500 ne
o Indyjski (Rajput) 1340-1500 ne
o Indyjski (Vijayanagara) 1336-1399 ne
o Indyjski (Vijayanagara) 1400-1469 ne
o Indyjski (Vijayanagara) 1470-1500 ne
o Islamski perski 1245-1393 AD
o Jalayirid 1336-1432 AD
o Łacińska Grecja 1320-1432 AD
o Mamelucki Egipcjanin 1340-1399 AD
o Mamelucki Egipcjanin 1400-1489 AD
o Mamelucki Egipcjanin 1490-1500 AD
o Mołdawski 1359-1399 n.e
o Mołdawski 1400-1429 n.e
o Mołdawski 1430-1500 n.e
o Kompania Nawarry 1375-1382 AD
o Kompania Nawarry 1383-1394 ne
o Kompania Nawarry 1395-1402 AD
o Zakon św. Jana 1292-1319 ne
o Zakon św. Jana 1320-1399 AD
o Zakon św. Jana 1400-1449 AD
o Zakon św. Jana 1450-1500 AD
o Osmański Turek 1299-1361 AD
o Turcy osmańscy 1362-1429 ne
o Turcy osmańscy 1430-1500 ne
o Serbski 1320-1344 AD
o Serbski 1345-1379 AD
o Serbski 1380-1459 AD
o Timurid 1360-1398 AD
o Timurid 1399-1469 AD
o Timurid 1470-1500 AD
o wenecki (kolonialny) 1440-1500 n.e
o Wołoski 1330-1399 n.e
o Wołoski 1400-1429 n.e
o Wołoski 1430-1500 n.e
o Biała owca turkmeńska 1402-1469 ne
o Biała owca turkmeńska 1470-1500 ne